Manusia telah menggunakan bahan polimer semula jadi seperti kayu, kulit dan bulu sejak permulaan sejarah, tetapi sintetikpolimermenjadi mungkin hanya selepas perkembangan teknologi getah pada tahun 1800-an.Bahan polimer sintetik pertama, seluloid, telah dicipta oleh John Wesley Hyatt pada tahun 1869, daripada selulosa nitrat dan kapur barus.Satu kejayaan besar dalam polimer sintetik ialah ciptaan Bakelite oleh Leo Hendrik Baekeland pada tahun 1907. Karya Hermann Staudinger pada tahun 1920-an jelas menunjukkan sifat makromolekul rantaian panjang unit berulang.1 Perkataan 'polimer' berasal daripada bahasa Yunani, dan ia bermaksud 'banyak bahagian'.Pertumbuhan pesat industri polimer bermula sejurus sebelum Perang Dunia Kedua, dengan pembangunan polimer akrilik, polistirena, nilon, poliuretana dan pengenalan seterusnya polietilena, polietilena tereftalat, polipropilena dan polimer lain pada tahun 1940-an dan 1950-an.Walaupun hanya kira-kira 1 juta tan dihasilkan pada tahun 1945, pengeluaran plastik dalam jumlah melebihi keluli pada tahun 1981, dan jurang itu terus berkembang sejak itu.
Termoplastik biasanya diproses dalam keadaan cair.Polimer cair mempunyai nilai kelikatan yang sangat tinggi dan mempamerkan tingkah laku penipisan ricih.Apabila kadar ricih meningkat, kelikatan berkurangan, disebabkan oleh penjajaran dan keterpisahan rantai molekul yang panjang.Kelikatan juga berkurangan dengan peningkatan suhu.Selain kelakuan likat, polimer cair mempamerkan keanjalan.Keanjalan bertanggungjawab untuk beberapa fen- omena reologi yang luar biasa.1 ,5 – 7 Ini termasuk kelonggaran tekanan dan perbezaan tekanan normal.Kelonggaran tekanan perlahan bertanggungjawab untuk beku dalam tegasan dalam produk acuan suntikan dan tersemperit.Perbezaan tegasan biasa bertanggungjawab untuk beberapa ketidakstabilan semasa pemprosesan dan juga bengkak penyemperitan, iaitu peningkatan ketara dalam luas keratan rentas apabila bahan lebur tersemperit keluar dari acuan.
Operasi pemprosesan polimer yang paling penting ialah penyemperitan dan pengacuan suntikan.Penyemperitan adalah intensif bahan dan pengacuan suntikan adalah intensif buruh.Kedua-dua proses ini melibatkan urutan langkah berikut: (a) memanaskan dan mencairkan polimer, (b) mengepam polimer ke unit pembentuk, (c) membentuk leburan ke dalam bentuk dan dimensi yang diperlukan dan (d) penyejukan dan pemejalan kation. .Kaedah pemprosesan lain termasuk pengalenderan, pengacuan tiupan, pembentukkan termo, pengacuan mampatan dan pengacuan putaran.Terdapat lebih daripada 30 000 gred polimer yang diproses dengan kaedah ini.Kesesuaian bahan untuk proses tertentu biasanya ditentukan berdasarkan indeks leburan ow (MFI, juga dipanggil kadar lebur atau MFR).Ini adalah ukuran songsang kelikatan berdasarkan ujian yang agak kasar yang melibatkan penyemperitan polimer melalui acuan dengan dimensi standard di bawah tindakan berat yang ditetapkan.8 MFI ialah bilangan gram polimer yang dikumpul daripada radas ujian dalam 10 min.Nilai MFI yang rendah bermakna kelikatan yang tinggi dan berat molekul yang tinggi, dan nilai MFI yang tinggi menunjukkan sebaliknya.Berikut ialah julat MFI biasa untuk beberapa proses: penyemperitan 0 .01 – 10, pengacuan suntikan 1 – 100, pengacuan tiupan 0 .01 – 1, pengacuan putaran 1.5 – 20.
,
Masa siaran: Jan-14-2018